Unuttuğumuz

Toprak üstüne kırağı düşen günler
Kasımla başlar.
Ürpertiler her zaman aşktan değildir.

Unuttuğumuz mevsimleri arıyor
Ağaran saçlar.
Gözlerin dalgınlığı eski günlerden!

Başkaydı elbet gönlün ilk titreyişi
Gülen bakışlar.
Ağırdı bilinmezlik, aşk platonik!

Yağmur arttıysa doğa ve özümüzde
Ömür sonbahar.
Ne köz kalır ne ateş, kış da kapıda.

Sevgi tükenmez ama sevmesek ölür
Kediler bile!
Kediler bile bağışlamaz ki!
Küskün bakışları özünü aşar!

Ünsal Çankaya
Gerçekedebiyat.com