Olsuzluk / Günel Altıntaş

Deniz kabarıyordu

kara bulutlar kaplamıştı ortalığı

savulun diye bağırdı biri

yolsuzluk diye haykırdı öteki

herkes fırladı yerinden görmek için yolsuzluğu

kapkaraydı, toz dumandı her yer

yolsuzluğun y’sini cebine atıverdi o anda bir yolsuz

yolsuzluğu gören olmadı

Savulun diye gürledi yine biri

rüşvet diye haykırdı bu kez başka biri

insanlar sokaklara döküldü görmek için rüşveti

karakollara koştu savcılara sordu

ama kapkaraydı, toz dumandı her yer

rüşvetin r’sini aşırıverdi o sırada bir rüşvetçi

rüşveti gören olmadı

Yüzlerce, binlerce kez yinelendi bu olay

her haykırışta birkaç harf çalınıyordu

harflerini çala çala yok ettiler yolsuzlukla rüşveti

ama ellerine sinmişti kokusu harflerin

ellerinden seslerine bulaştı,

kâğıtlara, tutanaklara, devlete

ortadireğine bulaştı devletin

deniz oldu devlet

yiyiciler balık

kabarıp köpürdü deniz

balıklar karaya vurdu

Günel Altıntaş

(Berfin Bahar, Nisan 2014)