Şiiri evrensel bir dua olarak tanımlayan şair: Bahaettin Karakoç

Türk edebiyatında, nam-ı diğer "Dede Korkut" ve "Beyaz Kartal" olarak tanınan şair ve yazar Bahaettin Karakoç'un vefatının üzerinden sekiz yıl geçti.

Bahaettin Karakoç, 1930 yılında Kahramanmaraş'ın Elbistan ilçesinde, şair bir ailenin üç çocuğundan biri olarak doğdu. İlkokulu, daha sonra Ekinözü adıyla ilçe olacak olan Cela köyünde, ortaokulu ise Düziçi ilçesi ve Ankara'daki Hasanoğlan Köy Enstitüsünde tamamladı.

Edebiyata olan ilgisi ve dil yeteneğiyle genç yaşta dikkat çeken Karakoç'un yazı ve şiir serüveni ilkokul yıllarında başladı. 29 Ağustos 1944'te memuriyete adım atan şair, Kahramanmaraş'ta sağlık memuru olarak 32 yıl 8 ay çalıştıktan sonra 1982'de emekliye ayrıldı.

Karakoç, eserlerinde kendi adının yanı sıra "Baha Deliorman", "Said Yaylalı" ve "Ekinözülü Aşık Rahmani" mahlalarını da kullandı. Ünlü şair, Türk şiirine ve halk müziğine "Mihriban" gibi önemli eserler kazandıran Abdürrahim Karakoç'un ağabeyiydi.

Şiirde biçimi bir enstrümana benzeten Karakoç, üslubuyla çağdaş Türk şiirine özgün bir katkı sağladı. İlk şiirini 19 yaşında, 1949 yılında Yurt gazetesinde yayımlayan Karakoç, 1960'lara kadar çeşitli dergilerde yazılar yayımladı ancak uzun süre bu eserlerini bir kitapta toplamaktan kaçındı. Edebiyat dünyasına asıl girişi ise 1973 yılında yayımlanan "Seyran" kitabıyla oldu.

Edebiyat kariyeri boyunca pek çok eser üreten usta şairin yayımlanan başlıca kitapları arasında Mevsimler ve Ötesi (1962), Zaman Bir Beyaz Türküdür (1974), Sevgi Turnaları (1975), Ay Şafağı Çok Çiçek (1983), Kar Sesi (1983), İlkyazda (1984), Bir Çift Beyaz Kartal (1986), Menzil (1991), Uzaklara Türkü (1991), Güneşe Uçmak İstiyorum (1993), Beyaz Dilekçe (1995), Güneşten Öte (1995), Leyl ü Nehar Aşk (1997), Aşk Mektupları (1999), Ihlamurlar Çiçek Açtığı Zaman (2001), Ay Işığında Serenatlar (2001) ve Sürgün Vezirin Aşk Neşideleri (2004) yer alıyor.

Karakoç Akşam gazetesi ve Türk Kadınlar Birliğinin 1962'de düzenlediği Türkiye çapındaki edebiyat yarışmasında "İsa ile İshak" hikayesiyle ikincilik ödülü aldı. Ayrıca, 1983'te Kayseri Sanatçılar Derneği tarafından "yılın şairi" seçildi ve 1986'da "Bir Çift Beyaz Kartal" kitabıyla Türkiye Yazarlar Birliği Ödülü'nü kazandı.

1986'da "Dolunay Sanat ve Edebiyat Dergisi"ni yayın hayatına kazandırsa da ekonomik nedenlerle dergi kapanmak zorunda kaldı. Bu süreçte "Dolunay Şiir Güldestesi" adlı derleme hazırlayan Karakoç, ülkenin dört bir yanından şairlerin katılımıyla "Geleneksel Dolunay Şiir Şöleni"ni 16 yıl boyunca aralıksız düzenleyerek Anadolu'da edebiyatın gelişimine öncülük etti.

Şiirini ve sanata bakışını ilkelik ve estetiğe vurgu yaparak anlatan Karakoç, şiiri "sağlam bir etik, ilkeli bir estetik ve helal ölçekte yarar sarmalında" değerlendirmişti. Şiiri, insan kalbi için bir zikir aracı olarak görüp, evrensel bir dua biçimi olarak tanımladı; mutlak gerçeğe ve güzelliğe yönelmenin ifadesi olarak nitelendirdi.

Şair Karakoç, 1991 yılında Diyanet Vakfı tarafından düzenlenen "münacat" yarışmasında "Beyaz Dilekçe" adlı şiiriyle birincilik ödülü kazandı. 1993'te Kazakistan'ın Almatı şehrinde gerçekleştirilen "Türkçenin Uluslararası 2. Şiir Şöleni"nde ise "Büyük Abay Ödülü"nü elde etti. 1997 yılında Malatya'da belediye tarafından düzenlenen "Malatya" konulu şiir yarışmasında da birincilik ödülüne layık görüldü.

Ayrıca, Tarsus Belediyesi tarafından 2004'te düzenlenen "Karacaoğlan Şelale Şiir Akşamları" etkinliklerinde her yıl bir şaire verilen "Karacaoğlan Onur Ödülü"nün sahibi oldu. 2011 yılında İstanbul Küçükçekmece Belediyesi tarafından sunulan "Onur Ödülü"nü ve 2012'de İstanbul Sultanbeyli Belediyesi tarafından verilen "Türk Şiirine Hizmet Ödülü"nü de aldı.

Gercekedebiyat.com