Napoli Radyosu sustu

Şair Serdar Koçak, 15 Ağustos 1961 tarihinde İstanbul’da dünyaya geldi.

Koçak'ın gerçek edebiyat'ta 'Ben Napoli Radyosu' başlıklı anlatısından bir parça yayımlanmıştı.

İlk öğrenimini Kalamış İlkokulu’nda, orta ve lise öğrenimini ise İstanbul Maarif Koleji’nde tamamladıktan sonra babasının iş yerinde çalışmaya başladı.

Daha sonra sağlık sorunları nedeniyle bir süre zihinsel tedavi gördü. Bu dönemin ardından edebiyata yönelerek hayatını tamamen yazmaya adadı ve 1999 yılında Erenköy’deki evine çekildi.

Serdar Koçak’ın şiirlerinde askerlik döneminden, hastane süreçlerinden ve underground edebiyat kültüründen izler sıkça yer alır.

Bunun yanı sıra Ege, Akdeniz ve İç Anadolu bölgelerine yaptığı seyahatlerden edindiği deneyimler de eserlerine yansımıştır.

İlk şiiri 1986 yılında "Rick'in Yeni Yerinden" adıyla Şiir Atı dergisinde yayımlanmıştır.

Sonrasında ise Şizofrengi, Sombahar, Gösteri, Varlık, Ludingirra, Göçebe ve Şiir Oku gibi birçok dergide çeşitli şiirleri yayınlanmıştır.

Şiirlerinin haricinde Radikal Kitap için kitap incelemeleri kaleme almış ve Türkiye Yazarlar Sendikası’na üye olmuştur.

Koçak’ın şiirleri, Şeref Birsel tarafından gelenekten uzak; deneyselliğe açık bir çizgide tanımlanırken, Ahmet Hamdi Tanpınar, Ahmet Haşim, Âsaf Hâlet Çelebi ve Turgut Uyar gibi şairlere yakın bir duyarlılığı olduğu belirtilmektedir.

Pervazda, Barışmalar ve Avare Şiirler şairin dikkat çeken şiir kitapları arasında yer alır.

Bunun yanı sıra deneme ve anlatı türünde yazıları da bulunan Koçak’ın şiirlerinin büyük bir kısmı, 2018 yılında Kırmızı Yıllara ve Veda ismiyle iki cilt halinde yayımlanmıştır.

Yitik Ülke Yayınları Ben Napoli Radyosu-Serdar Koçak

Ayrıca dokuz kitabını bir araya topladığı "Son Yaz Sokaklarında" adlı eserinde şu kitaplar yer alır: Pervazda, Ben Napoli Radyosu, Barışmalar, Gemi Zamanları, Kırmızı Yıllar, Gezgin Aklın Günlüğü, Tika Lima Tu, Zem Şehri ve Erenköyü’nde Bahar.

Şair dostu/muz Metin Cengiz onun hakkında şunları paylaştı:

Serdar Koçak 90'lı yıllarda Kadıköy'ün en renkli simalarından biriydi. Kendine has konuşması, şaşırtıcı esprileri, gülüşü, şiire olan tutkusu... Bir iki bira için PTT sırasındaki birahanelerden birine damladığımda Serdar'ı da orada bulurdum. Oturur şiir konuşurduk. Her laf döner dolaşır şiire gelirdi. Kağıt yoksa garsonlardan isterdi, yoksa peçetelere yazar, armağan verirdi. Yanında taşıdığı kitaplar konusunda konuşurdu. Yazılan şiiri tartışırdık. Dergilerin sıkı takipçisiydi. Üst üste kitaplar çıkarıyordu. İlgi odağı olmuştu.
Sonra birden görünmez oldu. Bir sahil kentine yerleşti. Uzaklaştı. Ama ilgisi, merakı hep canlıydı.
Şimdi çok uzun bir yolculuğa çıktı.

Gercekedebiyat.com