Sonbahar olmasaydı

Geçtiğimiz hafta yoğun geçti

Ama bu vesileyle Ankara’da

Birçok yerde oldum, kısacası Ankara’yı yaşadım

 

Bütün kentte yapraklar sararmış

Gri şehir, artık sapsarı

At kestaneleri sarı ve kahverengi

Havalar artık serinledi, insanlar mont giyiyorlar

Ankara’ya akşam erken iniyor, caddeler öğrenci dolu

Yavaş yavaş ıslak toprak, yağmur, kömür, soba, kestane,

Kahve ve pastane kokuları ve sarmaşıklar artık kırmızı

 

Yukarıdaki fotoğraf bir fotoğraf yarışmasından

Ödül almış bir foto ben çok beğenirim

Sıhhiye Tren İstasyonu, Kurtuluş’a doğru

Bir tarafta sarmaşıklar kıpkırmızı

Diğer tarafta ağaçlar

Rayların bir tarafında kırmızı yapraklar

Diğer tarafında  sapsarı çınarlar

ve Ankara’da sonbahar

 

Hatırlarsın Cemal Süreya söylemişti

 

Sonbahar sanattır

Diğerleri mevsim

 

Sonra aklıma geldi

Sonbahar olmasaydı ne olurdu?

 

Belki ağaçlar yapraklarını hiç bırakmaz,

Belki sokaklar hep yeşil kalırdı.

Akşamlar bu kadar erken kararmaz

Yağmur camlara böyle usulca vurmaz,

Rüzgar sararmış bir yaprağı alıp

Ayaklarımızın önüne bırakmazdı.

Hayat biraz eksik kalırdı.

 

Ama şimdi

Bir yaprağın daldan ayrılışını izliyoruz.

Ne ağaç gidenin ardından sitem ediyor

Ne de yaprak ayrıldığı dala kızıyor. 

Sonbahar yalnızca bir mevsim değil,

Vedaların da güzel olabileceğini

Bizlere öğretiyor.

 

Bu yaz çok dostumuzu kaybettik

Hayatta bazen bir ağaç gibi.

Dallarında yıllarca taşıdığı insanlar,

Anılar, alışkanlıklar, dostluklar

Özlem ve umutlar var.

Zaman geliyor,

Bazıları kendiliğinden düşüyor,

Bazıları rüzgarla savruluyor

 

Sonbahar, ölümün ve gitmenin 

Hayatın bir parçası olduğunu hatırlatıyor.

 

Sonbahar olmasaydı ne olurdu?

 

Sonbahar hüzünlü olduğu kadar umuttur.

Gökyüzü erkenden kararır, akşamlar uzar.

Yağmurun sesi, ıslak toprağın kokusu,

Sıcak bir çayın buğusu birbirine karışır.

İnsan biraz yavaşlar, daha çok düşünür,

Geçmişini özler, daha çok hatırlar.

Geçmişte kalanların kapısını aralar.

 

Çocukluğumuz gelir aklımıza.

Yağmurdan sonra parlayan kaldırımlar,

Siyah önlük, beyaz yaka, okul yolları,

Cebimizde unuttuğumuz kak ve kuru üzümler

Yaz aylarında top oynadığımız arkadaşlarla

Birlikte okul yollarını aşındırmak

Bir zamanlar yanımızda yürüyen ama

Şimdi başka şehirlerde yaşayan insanlar…

 

Bazı sonbahar akşamlarında

Hafıza takvimden daha güçlüdür.

Yıllar önce yaşanmış bir günü,

Havadaki bir serinlik yeniden getirebilir.

 

Oysa sonbahar

Bunu sararmış bir yaprakla anlatıyor.

Zamanla her şey değişiyor, 

Ama bunu bir yas gibi değil,

Hayatın doğal akışı olarak gösteriyor.

 

Çünkü ağaç yapraklarını dökmeden

Güzel günlere ve bahara hazırlanamaz.

Toprak yağmuru almadan yeşeremez.

Gece olmadan sabahın kıymeti bilinmez.

Ayrılık olmadan kavuşmanın anlamı olmaz.

 

İnsan da biraz kaybettikleriyle büyür.

Bir arkadaşın ayrılışı ve vedasıyla, 

Her zaman özlenen bir gülümsemeyle

Evde artık duyulmayan bir sesle,

Bir daha dönülmeyecek sokaklarla,

Çocukluğun geride kalan günleriyle…

 

Sonbahar olmasaydı

 

Artık ayaklarımızın altında hışırdayan

Yapraklar yalnızca kurumuş yapraklar değil

Her biri hayatın sessiz cümlesini taşıyor

 

Her şey geçer.

Ama hiçbir şey bütünüyle kaybolmaz.

Sonbahar bütün bunları bilir.

 

Bir yaprak toprağa karışır

ve başka bir baharın parçasına dönüşür.

Bir anı hafızaya yerleşir

ve hayatımızın hikayesine katılır.

Bir insan hayatımızdan çıkar

ve bir sandalyede asılı hırkasıyla

İnsanın içini derinden burkar.

 

Belki sonbaharın asıl güzelliği de

Burada saklıdır, bize bitişlerin

Her zaman yok oluş olmadığını anlatır.

 

Kış gelecek, kar yağacak,

Günler kısalacak, sonra yeniden uzayacak.

ve bir sabah, hiç beklemediğimiz bir anda,

Dalın ucunda küçücük bir yeşil belirecek.

 

İşte o zaman anlayacağız ki

Sonbahar olmasaydı,

Baharın kıymetini belki de

Bu kadar iyi bilemeyecektik.

 

İyi ki sonbahar var.

 

İyi ki bazı yapraklar düşüyor,

Bazı akşamlar erkenden kararıyor,

Yağmur camlara vuruyor

ve insan zaman zaman durup geçmişine bakıyor.

 

Çünkü hayat yalnızca yaşadıklarımızdan değil,

Geride bıraktıklarımızdan da oluşuyor.

 

Sonbahar olmasaydı ne olurdu?

Belki daha az hüzünlenirdik.

Ama daha az hatırlar, daha az özlerdik.

Ve belki de baharı bu kadar çok beklemezdik.

 

Nadir Avşaroğlu

Gercekedebiyat.com