Gerçek Edebiyat

Bahar yağmurları yoktu,
Delirdi toprak.
Ağaçlar soyundu,
Taş terledi.

Bahar yağmurlarıyla,
Uyandı tohum.
Su yukarı yürüdü,
Aşk yaya kaldı.

Bahar yağmurlarında,
Palamarı çözdü gemi.
Bir yıldız kaydı,
Rüzgârlar geçti çığlıklarıyla.

Mayıs geldi, yaz başladı.
Aşklar yetişip geldiler,
Yerleştiler gönüllere.
Geçip gidecekler sonra.

Yaz aşkıdır, biter çünkü,
Mevsimlere aldanınca.
Yazın bittiğiyse şiir,
Kaç şair söyledi bunu.

Aldanmak insanı üzer,
Unutmaksa doğal duygu.
Neyi çözer üzülmek hem,
Kim buldu aşkta sonsuzu?

Yaz yeniden gelir zaten,
Aşk yeniden bulur kalbi.
Kalsın istemek boşuna,
Bahar yağmurları gibi.

Ünsal Çankaya
Gercekedebiyat.com