Uzaklardaysa

Sessizce bekler,
Anneler çocuğunu.
Kalbi endişe.

Yakınındaysa,
Yine de pırpır eder,
Giderse diye.

Bilebilseydi,
Özlem rutin olacak,
O doğduğunda.

Belki doğurmaz,
Hep karnında saklardı,
Korumak için.

Mümkün olmaz ki,
Sarıp sarmalamanın,
Ebediliği.

Şiire düşer,
Özleyen anne kalbi,
Sağalmak için.

İy'olmasa da,
Şiir olur özlemin,
Edebiliği.

Ünsal Çankaya
Gercekedebiyat.com