Halk Türküsü / Jidi Majia

Bütün insanlar evlerine döndüler çarşıdan

Fakat şiirim dönmedi.

Sarhoşken gördüler onu.

Karamsarca yürürken

Elinde altın bir arpla.

Bir evin saçakları altında,

Bir dört yol ağzında alacakaranlıkta.

Keçi dönüp geldi yamaçtan

Fakat şiirim dönmedi.

Bir kösemen görmüş onu

Kanayan tepeleri gözlüyormuş

Gün batmadayken.

Ağlamanın da ötesinde

Kendi yasını tutmadayken.

Bütün komşular uykuda

Şiirimse hala dönmedi.

Oturdum eşiğe onu bekliyorum

Unutabilir miyim böyle bir geceyi?!

Jidi Majia

(Gök ve Yer Arasında, Şiirler, s.21. Türkçesi: Ataol Behramoğlu, Tekin yayınları, İstanbul 2015)