Gerçek Edebiyat

- Memur Bey, memur bey yetişin! 

- Mesaim bitti. Evime gidiyorum hanımefendi. Başka zaman inşallah. 

- Ama memur bey yardım edin, kocama tecavüz ediyorlar. 

- Kocanıza mı tecavüz ediyorlar? Çüş artık. 

- Vallahi memur bey. Şu ağaçlıklı yolda. 

- Daha akşam olmadı be! Bu saatte tecavüz mü olur? Neyse gidelim bakalım. Nasıl oldu bu iş? 

- Yürüyorduk. Pis pis bakıyorlardı, ağaç altında oturmuşlardı. Beş kişiydiler. 

- Eee size niye tecavüz etmediler de kocanıza tecavüz ettiler ya da ediyorlar? Maşallah alımlı, hoş, seksi bir kadınsınız.

- Kocam biraz kıskançtır, biraz da kabadayıdır. Ne bakıyorsunuz ulan diye bağırdı onlara. Lütfen biraz hızlanalım memur bey. 

- Kocanız bağırınca onlar ne dedi? 

- Bir şey demediler. İtişip kakıştılar önce. Sonra kocamı aralarına aldılar. Lütfen biraz hızlanalım. Kocamın huyu suyu değişmeden yetişelim. 

- Peki siz ne yaptınız? 

- Ne yapayım, kaçtım hemen. 

- Ayıp etmişsiniz. Size tecavüz etselerdi, kocanız imdat, ayol yardım edin diyerek kaçsa hoşunuza gider miydi? Gerçi zavallı bundan sonra hep bu şekil yardım isteyecek gibime geliyor ya... 

- İyi de ne yapsaydım memur bey? Ben kadınım. 

- Olsun. Yine de kocanızın namusunu korumaya çalışmalıydınız. Hayat müşterektir. Hay Allâh... Ekip mi çağırsak acaba? Ya beni de alırlarsa aralarına. 

- Daha neler artık. Siz polissiniz. Silahınız da var. Hem bu sizin göreviniz. 

- İyi iyi, gidiyoruz işte. Ama ben yine de ekip çağırayım. Belki silahları vardır. Çatışma çıkar. 

- Allah sizden razı olsun. 

- Olsun olsun... Alo otogara yakın ağaçlıklı yola bir ekip yollayın. Bir kadının kocasına tecavüz ediyorlar. Ne şakası yahu, çabuk olun. Adamlar silahlı olabilir. Ölsek neyse bir de öteki türlüsü var. Akşam akşam biz de makattan olmayalım. Üstelik karnım da aç. 

Erdinç Gültekin
Gercekedebiyat.com