Hafıza / Tuğrul Tanyol

kendime bakmaktan nicedir korktum

aynaların arasındaki boşluğun

içinden kayacakmışım gibi

başımı saçlarından tuttum

gördüm ki boşunaymış

başın altındaki beden

benden

uzaklaştıkça

müzik sarıyormuş her yeri

tanrının avuçlarından

süzülürmüş gibi

uzun upuzun trillerin ardından

boşluğun borusunu duyan beden

başla buluşuyor yeniden

va boşlukla başbaşa kalan ayna

kırıyor kendini kıskançlıkla

boşluk göremez artık kendini

onu ona anlatacak biri

olmalı

onun için belki

yalnızca söz vardı başta

"ol" dedi

gerisi yalnızca hafıza

Tuğrul Tanyol
Gerçekedebiyat.com

(Rind edebiyat kitabı, 1)