Zaman ve İzler / İdris Sezgin

zamanın kendisini değil

küllerini  topluyoruz belleğimize

duyguların, düşüncelerin seslerini yaratırken

közlerinde büyüğümüz

o sonsuz görünen kısa mesafede

doğanın ve sözcüklerin bana bahşettiği eksik

bedenleri tamamlarken

hiç bir çağa uymayan nesnelerle eksiliyorum

bir soytarıyı eğlendirmek için dansa duruyor harflenmemiş kadınlar

kendimden başka herkesin izini taşıyorum

eğlencesi sayıyor beni cansız duranlar

bilinmeyen bir sözün aynasında kendimi şiirle kovalarken

seninle tamamlanıyor eksikliğim.

zamanın bedenine taşıdığım son iz oluyorsun

anlıyorum ki

varlığımı silikleştirmeni seviyorum

ben kendime artı yüküm.

İdris Sezgin

Gerçekedebiyat.com