Tunalı Gül Baba / Dursun Özden

kavrulan kül, gül ve dikendi

ve kendi alevinde yanan şiir

ayan oros yalnızlığında erkil

iç-yatağıma giren karız suyu

kendi cazibesine inatçı-isterik

ekili şiir tohumları, filiz-esrik

gün abla-bizim radyo, seyirlik

sese ve söze soyunmak zamanı

buda-peşte’yi kavuşturan köprü

ve gül baba tekkesi-nazım’ı tanır

loş ve boş zamanlarda sevdalanır

tuna akmam demez, hışımla öper

oyalı, dantelli karadeniz perdesini

sudan, ışıktan korkan yarasalar-ini

ben bu kente sığmam, o şiir evreni

sınır tanımaz mavi bulutlar, al atlar

meşkli-dikenli geceye akan can suyu

yüreği kanatlı üçüncü göz, deli huyu

yanık yelfe ve acemi telaşı-şadırvan

sebil çeşme, abdestli aksakal, yaren

bir tas içimlik ömür, taşkın-deli ırmak

örselenmiş yaşam, iç bakışı yoklayan

azgın, çift eşeyli, ılık bedenini koklayan

ayazmada kutsan, sunakta yunup arınan

adak zamanı tadımlık-el ayası-meme kası

konuklara sunulan, sünnetli kızların hayası

sökün etti dönence şafağı-su perisi ve lilith

erkil-işkilli tanrılar gazabı, fırtına üfledi teşup

göğe çakılan şimşek, arafat, arasatta-göktaşı

tutuşur dirim anı-başkaldırır hira-tokuşur göztaşı

höt başı takınak ve tapınaklar, iki darp, bir niyet

yansıyan ve yankılanan habeşi bilal avazı, hicret

kumdan kale-suya yazılan şiir, kan çanağı gözler

gözünde, kem göz izi vardı, sağra-sahra ona dardı

aşk kertesinde sevi yumağı, imbikte lirik ve imgeli

çokça-içime sızan ezgi-nafile-esrik, yitik ve nağmeli

sakınımsız iç görü-semada semah ve kam ateşi-abdal

zapt edilemeyen süvari, özgür yılkı tay-gök tanrı umay

döngele zaman aralığı, yalın ayak tükettiğim yol gazelli

gün tutulur nevruz-asal olmayan salınım, gel git aşk hali

mor dokunuş, ebrulu suda serin, sırdaş-soy ağacı özden

onca şiir telaşında-göğe uzanan servi, seni bana muştalar

oysa şair ve şaire, gül ve diken içinde, gül babaya koştular
 

Dursun Özden
GERCEKEDEBİYAT.COM