‘İnsan neyse onu görür’ / Gazanfer Eryüksel

İNSAN NEYSE ONU GÖRÜR*

Birbirini görmeden hiç

Akan ırmaklarız

Deniz ne kelime

Dağlara da çıkanız elbet

Göğe yükselen de biziz

Yazıya süzülen de

Gökkuşağı hokkası olduğunu söylesem

Yağmurla sevişen güneşin

İnanmazsınız belki

Gördüğünden beri dağı

Öte yüzüydü hep

Düş kurup düşündüğü

'Önü arkası mı olur gülün' (**)

Dedi usta

Kendinde kâinatı okumaktı

Yordam

Öte yüz defterindeki

Taş plağı söyleten

Gramofon iğnesiydi dağ

Çekilen ağda çırpınan balığın

Vedası denizine

Gölgelerdi ah

Karakalem çizimi ışığın

Görünende görünmeyendi

Farkındalık

Mazruf zarftaki

*W. Blake

**Neşet Ertaş

Gazanfer Eryüksel
Gercekedebiyat.com