Erotik kır gezintisi / Özgür Deniz Karakaya

düştü,

ömrün yollarına gülüşleri.

geçti,

yedi bahçesinden çiçeklerin,

serin kokular içinde.

durdu,

derin bir vadinin orta yerinde.

bakındı,

iki yanından yükselen tepelere,

doruklarında göveren yemişlere.

koştu, terledi, yoruldu, aktı

bir tepelikten ötekisine;

yedi,

yedi veren üzümlerinden

yedi salkım…

yuvarlandı,

yücelerinden engin düzlüklerine.

geçti sıcak çöllerinden.

içti,

tuzlu sularından kuyusunun.

yedi tutam tuz, yedi damla su.

tuzunda, suyunda aynı arzu.

ağladı,

kubbelerde çınlayan şarkıları.

fışkırdı,

beyaz nilüferleri

karaltılarında sularının.

yedi beyaz şarkı, yedi yelpaze yaprak.

yapraklarda, şarkılarda nü.

soluklandı,

bir kayanın ucunda.

kıyısında tanrılar mabedinin.

bereketli ovasında ekinler,

yedi dal çiçek, yedi yepelek öpüş.

ekinlerde, çiçeklerde çiğ.

çoğaldı,

bedeninde sevgilinin;

üzümünden, şarabından, yemişinden…

Özgür Deniz Karakaya

Gerçekedebiyat.com