Önce yaşa sonra öl / Mehmet Büyükçelik

Biri yaşıyorum dedi,
nedendir anlamadım. 

Büyük bir gürültü döküldü üstüme
karga öterken sen susmalısın
uçarken de "göğe bak"
yaşıyorum de.

İnişli çıkışlı yolları topla
koy üstüne kıvrım kıvrım olanları da
yazmış olursun hayattan kaptığın ömrü.

Sesim çok yankılandı dilsiz uçurumlarda
çok ağaç diktim elimden tuttu
başkaldırdım karanlığa, düşmedim.

İnatçı virüslere boğazlandım
hiç yaklaşmadı kahkaha
nice dostlarım karıştı toprağa.

Selviler, hüzün ve rüzgar
bir ses düşünürüm yaşadım diyen
gezer oldum başkasının rüyalarında.

Sevincin bir balonken ipi kopar
biri ölüyorum der
bunu anladım.

Mehmet Büyükçelik
Gerçekedebiyat.com