Dört Genç Adam / Timuçin Özyürekli

Giriş:

bir fotoğraf yılların etkisiyle sararmış
dört genç adam birbirleriyle kardeş
çiçekler içinde mutlu yüzleri, gözleri;
devrimci yürekleri kafesine sığmamış…

Birinci Genç  Adam:

hırçın aşkların uslanmaz çocuğu
her  ‘’dize’’si  gerçek şiir vurgunu
gelen yıllarla çoğalan bir volkan
kıyısız deniz , umudun okyanusu…

İkinci  Genç  Adam: 

fabrikalarda geçen yoksul hayatı
sonlandı birden  ‘‘Kuş Boranı’’yla
aykırı sevdası kanar saz eşliğinde
biraz Azeri, biraz Kürt ama önce insan…

Üçüncü  Genç  Adam: 

duruşu partizan , öfkesi yalan düşlere
okuduğu kitaplar erir sözcüklerinde
sevdası derin , anlayışı zengin , dost canlısı
yıllar örselemiş yüreğini şimdi durgun…

Dördüncü  Genç  Adam:

Cehennem’di zaman söndürdü ateşini
çekildi sessizce kendi fırtınasız limanına
geçmişi kavga, kaybolan aşklar, parlak gelecek
geriye kalan bir soru:  ‘‘kim bilir nerde?’’

Timuçin Özyürekli

Gerçekedebiyat.com