​​​​​​​Bir sabah kalktım ki / A. Kadir Paksoy

Bir sabah kalktım ki

Dövünüp duruyor sabah yeli

Ağlıyor Anadolu

Nice yer yurt yerle bir

Şiirin neye yarar şair...

Gül renkli harmanisini atmış

Kapkara bir şala bürünmüş şafak

N’olur benden bilmeyin diyor yalvararak

Doğan gün benden değil

Savruluyor yollarda

Notaları güneşi karşılama senfonisinin

Orman yangınından da beter

Acıyla inliyor ağaçlar

Çaresiz sersefil...

Ah bunları da mı görecektim

Gözyaşları sicim gibi

Boyunları bükük

Küçük tabutlar taşıyor kuşlar

Dizilmiş bir bir...

Soframdaki biricik ekmeği verdim

Benden mektup isteyen güvercine

Götür dedim

Ölü çocuklara bölüştür...

Bir sabah kalktım ki

Kalkmaz olaydım

Ayıplıyor beni yıkılan her şey

Bir taşı kaldırmak yerine

Utandım şiir yazdığım için...

A. Kadir Paksoy
Gerçekedebiyat.com