Gönülüme ben dedim ki kandesin / Kadı Burhaneddin

Gönülüme ben dedim ki kandesin
Gamzesinün oklarıyla kandesin

Gîsusiyle bende düşdüm dir gönül
Didüm ana n’ola çünki bendesin

N’ola öpdüm gözüme sürdüm seni
Sen dahi âlemde bir tur-vendesin

Bendesin sen bendeyim ben tapuna
Bendeyim ben niçe ki sen bendesin

Gözlerüm giryân ü biryândur gönül
Leblerün şekker özün pür-handesin

Kadı Burhaneddin
Gerçekedebiyat.com