Vaktinden Önce / İdris Sezgin

hatırlıyorum saçlarını yolduğun gün

mezarlıklarda inandım 
sözcüklerin bedeni olduğuna
acının sularda sektirildiği...

ömrümden günler bağışlıyorum 
bayat bir yarayı demlerken zaman
bana benzeyen yüzler ezberliyorum
ay, gecenin bedenine burka…

elinden yeryüzüne düşen, hiçliğin ipiyle
asılı duruyor söz
harflere de inanmıyor bazısı.

kovulduğun şehirlerin cenazesini taşıdım
sonra anlama göç eden mürekkep oldun.

hastalıklı coğrafyanın, hastalıklı başları
karakollar uzadıkça, küçüldü
mezarlar,
kazmaktan döndüğüm çocuklar...

yedek yüzler taşıdım , kalbimde
bana benzeyen ölüleri reddediyor anne.

İdris Sezgin

Gerçekedebiyat.com