Üzerin açılmasın diye / Raşit Ulaş

sana ezberden bir söz söylemekten sakındım 

işte şurada yunus var, sen uyurken söylerim 

akar cennetin ırmakları Allah deyudeyu

halbuki sen o zamanlarda doğmadın

şimdi çirkin ağızlarla söylüyorlar Allah deyudeyu

ama sen her şey değil, kimse değil

sen minik kedi kardeş, sen yiğit

seni kimden sorsalar diye düşünürüm 

seni adından sorsunlar 

senâdil olandan, seni yiğit olandan

beni sordukları yerde duruyorum üzerin açılmasın diye

üzerin açılmasın diye koştum 

üzerin açılmasın diye kırdım tırnaklarımı otuz üç senedir

üzerin açılmasın diye yutkunuyorum artık

bir benim seni çakmak taşlarının kıvılcımından sakındıracak

gün gelip sen düşmeden koşmaya başlayana kadar

öyleyse bir benim seni dilleri kirli adamlardan koruyacak

ellerinhayber kapısını sökecek gibi güçlü olana kadar

önce gönlün konuşsun solmayan çiçekler gibi duvarlar karşısında

ayakta duracaksın sen eğilmeden, bunu bil

bunu bil ve başka şeyleri

nefes almayı, koşmayı, koklamayı, âşık olmayı

kaderimizi yazan kaderini yazdı

sen kendin yazacaksın iyi olana kadar 

mayanda ekşilik, mayanda kötülük yoktur ki 

seni yalpalaya yalpalaya yürüyenlerden etsin 

senin dilinde nezaket, kalbinde alev

bak şu kız ne kadar güzel

bak şu araba ne kadar iyi

bak patates kızartması, cips ve şeker

sen hep olduğun gibi olduğun kadar

dünyayı kurtarmak için omuzlar mısın bilmem

eğer ki kaçmak için bir sebep ararsan bil 

senin ardında bir dağ 

üzerin açılmasın diye

Raşit Ulaş
(Budak Dergisi, N. 8)
Gerçekedebiyat.com