Siyah beyaz fotoğraf / Ahmet Özer

biri öyküsünü anlatmasa

nerden bilirdim ülkemin bir kentinden

bütün yaşadıklarınızı

bir bahar günü

terk ederek

suyun öte yakasına akmanızı.

 

fotoğraf duruyor ahşap bir çerçevede

sağ alt köşeyi okuyorum:

162

grand rue de pera:

n. adriamenos

gömleği esans kokan

bir fotoğrafçıydı

dünü yarına taşıyan

osmanlı balkan harbine girmemiş daha

hareket ordusu yeni gelmiş istanbul’a.

 

fotoğraftan

bir güzellik ışıldıyor

kadın / zarafet / çiçek ve kolye

belli ki nişan töreni olmuş az önce

insan coğrafyasının tam ortasında

moliere’in bir oyunundan çıkılmıştır

şarap renginde bir günün kuşattığı

sevgiden bir geleceğin

yumağı sarılmaktadır.

 

atina’da

konsül sokağı 10 numaralı evde

gördüğüm fotoğraftı

şimdi

çiçekli nar ağacına bakan

pencerenin ardında

altı kişilik koğuşta

göğsünüze dar gelen soluğunuza

 

fotoğraftaki güzelin

doğduğu kenti görmüş üç kişi

               gece trenlerinin sesini

               erguvanların pembeliğini

               laleyi anlatan şarkılar

getirdiler

avluları çeşme suyuyla yıkanmış

kuyulu evlerden.

 

beni şiir atına bindirip

bir sahneden ötekine

dörtnala savuran

dilimin izini sürdüremediğim

temmuz akşamında

bir fotoğraftı zamanı durduran.

 

siyah beyaz fotoğrafı

her gece öpen kızınızın

yatağının başucunda

iki hisarı gösteren bir istanbul resmi

                                              asılıdır

yeşil tepelerde selviler

balıkçı motorlarının uğultusu

balkonda gün ışığında yıkanan

                sardunyalarınızdır

düşlerinize ekilen.

 

ve durmadan büyüyen oğlunuzla

çektirdiğiniz fotoğraflara

yüzünü sürerdi

yurdunu yitirmiş bir adam.

 

acıtmasın içinizi

yaşadıklarınızı anlatamamak

ey güzelliğin zümrütü

anlatıyor her şeyi

duvarınızdaki

siyah beyaz fotoğraf.

 

Ahmet Özer

Gerçekedebiyat.com