Ağır Mevsim / Tuğrul Keskin

kor­ku­nun her türü gelip geçti kü­re­den
bel­lek­te belli be­lir­siz toz kaldı

kor­ku­nun her türü gelip geçti kü­re­den
bel­lek­te belli be­lir­siz toz kaldı
sana giz­len­sem di­yo­rum kaç­sam kaç­sam
kuy­tu­lu­ğun­da­ki li­ma­na saklı ge­mi­ne bir san­dal­la
mev­sim geçse ay geçse yap­rak düşse giz­len­sem
bu­lut­lar geçse üs­tü­müz­den ak­şam­lar gü­neş­ler geçse
utan­ma­lar ar­sız­lık­lar sı­cak­lar yağ­mur­lar geçse
kor­ku­lar da geçer mi kaç­sam kaç­sam kaç­sam

saç­la­rı­nın or­ma­nın­da giz­len­sem yine giz­len­sem
kor­ku­dur gider gelir gelir git­mez bir daha
kaç­sam di­yo­rum hep kaç­sam dur­ma­dan daha daha

uzak­lar ufak ufak ufa­lan­sa erim erim erise zin­dan
kaç­sam giz­len­sem öf­ke­nin vol­ka­nın­da senin
giz­len­sem da­ma­rın­da tır­na­ğın­da kir­pik­le­rin ara­sın­da
uzak uzak bak­sam yakın yakın giz­len­sem seni
ba­ğır­sam al bu kor­ku­yu içim­den ağır ağır bu kor­ku­yu
evler raf­lar so­fa­lar so­kak­lar dolu bu kor­ku­yu kaçır

Tuğrul Keskin
http://www.kasabadanesinti.com/
Gercekedebiyat.com