Kafkas arısı / Mehmet Kıyat

Şaşkın ve öfkeli

                        anılara döndüm sonunda

Yakınmasız

                  bir yenilik gibi yaşadım günleri

Korkuları atlayıp

                         us ve yürekle toparladım kendimi

Doğanın ötesinde

                           hiç borçlu kalmadan

Şiirin yüzünü kızartmayan bir incelikle

                                                              dağlar aşıp

Bulanık suda balık avlama kurgusundan uzak

Hep şafakla

                  ve yerden yere çalmadan emeği

Açıktan açık

                   kem küm etmeyen dostluklara bağlanıp

Gemi azıya almış kötülükten kaçarak

Yorulmak nedir bilmeden

                                        çocuklarda coşku oldum

Kafkas arısı gibi çalıştım yıllarca

Mehmet Kıyat

Gerçekedebiyat.com