Ceset / Mehmet Büyükçelik

                                  - bir şaire

Eh atık bunu da gördün!

cesedinle yüz yüzesin.

Kalabalık akşama bürünüyordu

alıp başını gidiyordu gün.

Nefes alsan hayat dolacaktı içine

yaşamla sevişirdin belki o zaman.

İstesen de geriye bakamazsın

yangının, katilin, selin; depremin ardından.

Nereye gitsen cesedini görüyorsun

daha dün karşılaştın pazarın tezgahında.

Sanki ceset değil de yitik aşk kokusu var

geçen bahar öldün ya mayısın kirazında.

Ellerinde kuru karanfilli cesetler

yüzüstü yatıyorlar aklımda.

Ancak bir şair uğrar öldüğü yere

cesedini göremez başka kimse.

Mehmet Büyükçelik
Gerçekedebiyat.com