Gürültüler arasında

Dünyanın gürültüsüne esir başım

kafeslenen kuşları duyamıyorum

kanımın sıcağına düşmüşüm.

Bi’ sade kahve şu imbat akşamında

komşunun geveze köpeği boşluğa doluyor

çocukların sevinci giriyor araya

cıvıltılar ve bir arya!

Şimdi yeşil dağlardayım

aklımda canlanıyor o sıkışık meydan

kavşak hapsinde korna vaveylası

esir araç konçertosu!

Türküler geçiyor hayal sularımdan

çığırtkan ses ekranda boğuluyor

cumhuriyetin ilk on yılında aklım

unutulan umudu istiyorum.

Bi’ sussa, tüm saraylara vuracak ahım

namludan çıkan kurşunu bastıran trampet

vapurda batarken çalan orkestra

gürültüye giden insan

güneş hazırlanmaktadır yeniden doğmaya!

Mehmet Büyükçelik
Gercekedebiyat.com