Ilık sarı ışık / Tahir Musa Ceylan

rüyadaki kadın terk etti. Nemli gözleri

tuhaf bir karanlıkta eriyor

ve yüzün üstünden akıp yere yığıldıkça zincirleri

paslı demir sabahlarında gövde biraz daha çöküyor

hep böyle olur

yüz karanlık yatağın içinde bir gökyüzü gibi durur

açıldığında bir zaman bilinen kapılar

bir ayak sesi, nem. Beton içi zaman

bir çöl kayası gibi uzun saatlerin boynunda soğur

İnsan göğsüne dizlerini çekip yumuldukça

ortak tutkunun koparılmaz rüyası dalgalanır

-sessizlik büyür, karanlık çöker- o sıra

ılık sarı ışık yön değişip yeniden hızlanır

Tahir Musa Ceylan
(Depresyonun Şiiri, Opus, Tule yayıncılık, 1988, s. 18)
Gerçekedebiyat.com