Yaşayan bir kadın için tanıklık denemesi / Raif Özben

kentin terli giysisini üzerinden atarak
soyunarak soyunarak ve soyunarak

bir kadın boğulmaktan kurtuluyor
kendini engin sulara atarak

biri hemen çıkış yolu imliyor
çok uzaktan bir ufuk kullanarak

otel gecelerine çok uyumlu bir kadın
gel diyor kendi ipini atarak

bir başkası çıplaklığına dalmış
birkaç günlük arakonak olarak

bikinisi dua ile açılıp kapanan kız
ürküyor tövbe diyor boşluğa haykırarak

sonunda bütün kumsal balkon gibi
denize dökülüyor sallanarak

ve ölümün kurtarma ekibi gibi dalgalar
çekiliyor olayı “kurtuldu” diye yazarak

o hâlâ gözleri açık dudağında aşk
herkesi esenliyor başı morgtan sarkarak

(Sevginin Aktığı Yer, Yazko, İstanbul 1985, s.42)

Raif Özben

Gerçekedebiyat.com