Son Dakika



Acı Rüzgârlarım Yalar

Aşk, bir gül gibi açılmasıyla gönlün,

Sevda, bir genelev kızıdır,

Her sarhoşlukta koştuğumuz.

 

Bakarsın düz ovada,

Bakarsın su başında,

Bakarsın dağ doruğunda,

Bakarsın direnişte,

Bakarsın işgalde, boykotta, grevde,

Bakarsın meydanda coplanan,

Bakarsın karakolda falakada,

Ah, benim yiğit gönlüm,

Dur, dönek tanımayan deli gönlüm!

 

Bir bozulmuş bağsam,

Bir sosyal demokratsam oy sandığında,

Yeniksem her girdiğim savaşta,

Sanma bilgisizliğimden,

Sanma çaresizliğimden,

Beni sosyal demokratlara muhtaç edenin

İki gözü önüne aksın,

İki eli çot olsun!

 

Ben bu aşkı eritirim hey,

Bu sevdayı çürütürüm gücümde,

Tarihin derin sularında yunmuşum,

Haklı sınıfıyım devrimin,

Sosyal fırtınayım,

Acı rüzgarlarım yalar da geçer,hey!..

(Sayı: 7, Ekim 1977, s.12)

Koçaklama Ya da Politikada Vodvil

Bronşlarım tıkanmış

Yatağa düştüm

Vaktiyle soğan sarımsak ekerlerdi buralara

Şimdi gökdelenleri dikmişler

Hiç de utanmaları yok

Nereden bulurlar bu kadar parayı

Bir kurtulsam şundan, gidip amcamı arayacağım

Kazıkiçi bostanlarında mı olur, Soğukkuyu’da mı

Her gün bir can alan

Şu kasvetli demokrasiden usandım

 

Ulan itoğlu desem

Sen de mi adam oldun

Neyin varsa çalıp çırpma

Burjuva diyemem ama

Kentsoylu hiç değilsin

Ahlat soylu

Armut yapılı

Şunun bunun çocuğu

Çıktı ipliğin pazara

Hiçbir tezgâhta dokumazlar

 

Şu gazetelerin de tadı yok

Hepsi bir örnek

Neymiş efendim

Halk böyle istiyormuş

Biz böyle istiyoruz demiyorlar da

Halka yükleniyorlar

Alın paraları

Yutun, yutun, yutun

Enseniz, göbeğiniz, sırtınız kalınlaşsın

Halkmış ha

Hadi ordan boyalı kâğıt tacirleri

 

İstanbul’u ektin mi

İki Kayseri, bir Konya çıkar

Ankara büyüdükçe, İzmir küçüldü

En iyisi Van’a gitmeli

Doktor Mehmet Ali ile bir rakı içmeli

Oturmalı gölün kıyısına

Vermeli kaleye sırtı

Sodalı suya bakmalı

Bir de ada var ya, Akdamar

Bir Ermeni gibi orda keçi beslemeli

Biraz yeşillik, birkaç tavuk mavuk

Gel keyfim gel

Unutur giderim sosyal demokratları

Umudum mu dedin

Salıver göle, çürüsün

 

Yahu, düşünsene bir

Kaç devalüasyon, kaç enflasyon

Neler gördü bu millet

Hepsi de halk için değil mi

Hayt, ne biçim yutturmaca

Senin adını sakız koymuşlar

Demlenmiş pilav gibi çiğne babam çiğne

Çal anam kaşığı çal

Oyun bitti, indir perdeyi

Marizi yemeden perdeci. 

(Türkiye Yazıları, Sayı: 12, Mart 1978, s.18)

MEHMET KEMAL KİMDİR? MEHMET KEMAL’İN HAYATI (1920-1998)

Tam adı Mehmed Kemal Kurşunluoğlu. Ankara’da doğdu. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesi Felsefe Bölümüne devam etti, bitiremeden ayrıldı. Sol düşünce ve eylemlerinden ötürü 1943’de bir ay tutuklu kaldı. 1945’de yayımladığı ilk kitabı “Birinci Kilometre” önce toplatıldı, sonra serbest bırakıldı. 1945’de muhabir olarak gazeteciliğe başladı. Arkadaşlarıyla birlikte Battal Gazi gazetesini çıkardı (1945-48). 1947’de ikinci kez tutuklandı, dört buçuk ay tutuklu kaldı. Türk Haberler Ajansı ve Demokrat Ankara gazetelerinde çalıştı (1950-53). Yeni İstanbul (1953-60), Vatan, Ant (1961-67) gazete ve dergilerinin Ankara temsilciliğinden sonra Kalem isimli bir meyhane işletti (1967-69). 1969’da İstanbul’a yerleşti. Yeni Gazete’de röportajlar, Akşam’da fıkralar yazdı. Son olarak Cumhuriyet gazetesinde köşe yazarlığı yaptı (1975). Şiire lise yıllarında başladı. İlk şiiri İstanbul’da yayımlanan Gençlik dergisinde çıktı (Ocak 1942). Kaynak, Seçilmiş Hikâyeler, Dost, Meydan, Yeryüzü, Yeditepe, Yön, Türk Dili, Yansıma, Sanat Olayı, Yeni Düşün gibi dergilerde yazdı. Kurduğu Meydan isimli dergi bir sayı çıktı (Ankara, 15 Mayıs 1948). “Söz Gibi” (1977) ile 1978 Lions Edebiyat Ödülünü kazandı. 1940 kuşağının toplumcu şairleri arasında yerini aldı. Eserleri şöyle: Şiir: Birinci Kilometre (1945), Dünya Güzel Olmalı (1954), Söz Gibi (1977), Öğle Rakıları (1986), Tükenmez (Bütün Şiirleri, 1990) Roman: Sürgün Alayı (1974), Pulsuz Tavla (1975), Kalenin Eteğinde (Pulsuz Tavla ile, 1975) Diğer eserleri: Acılı Kuşak (1968), Politika ve Ötesi (1970), 12 Mart/Öfkeli Generaller ve İşkence (1974), Sol Kavgası (1975), Ara Rejim-Kara Rejim (1979), Celâl Bayar Efsanesi ve Raftaki Demokrasi (1981), Şâirler Dövüşür (1982), Türkiye’nin Kalbi Ankara (1983), Bir Deste İskambil (1985), Bu Darbeler Kimin İçin (1986), Gayri Resmî Yakın Tarih (1991), Haber Peşinde 50 Yıl (1993).

Gerçekedebiyat.com

ÖNCEKİ HABER

BENZER İÇERİKLER

YORUMLAR

Yorum Yaz

Kişisel bilgileriniz paylaşılmayacaktır. Yorumunuz onaylandıktan sonra adınız ve yorumunuz görüntülenecektir. (*)