Piyanist şantörlerin öncüsü Yaşar Güvenir
Ülkemizde piyanist şantör geleneğini ilk başlatan ve bestelerini hala dinlediğimiz Yaşar Güvenir romantik ve yetenekli bir sanatçıydı.
Ülkemizdeki piyanist şantörlerin öncülerindendi. Müzik dolu bir evde büyümüştü. Babası, Ankara Radyosu’nun kanun sanatçısı Osman Güvenir’di. 5 erkek çocuğunu da doğduktan sonra yitirmiş, 6. erkek çocuğu dünyaya gelince adını Mesut Yaşar koymuştu. Yaşar, kapının arkasından kanun sedalarını dinleyerek büyüdü. 6 yaşına geldiğinde kanun çalmaya, alaturka bazı şarkıları seslendirmeye başladı. Aile toplantılarında kanun çalıp, Türkçe şarkılar söylerken dostları ve arkadaşları sesinin güzelliğini fark edeceklerdi. Okulundan kalan zamanın tamamını tarihi Ankara Radyosu binasında geçiriyordu. Babası Osman, oğlunu Radyo Çocuk Kulübü’ne yazdırmış musiki eğitimi/kültürünü kaynağından edinmesini sağlamıştı. Kulüp; 1940’lı yıllarda, pek çok çocuk sanatçının yetişmesinde rol oynamıştı. Orada; Batı dillerinde yazılmış, günün en bilinen/tanınan moda şarkılarını öğrendi/söyledi. Ama gönlünde tangolar vardı; dönemin ünlü tangocusu Celal İnce’ye hayrandı. İnce’yi radyoda program yaparken kumanda odasından defalarca izlemişti. Kanun’un yanı sıra, akordeon ve piyano dersleri de aldı, çalmaya başladı. Liseye geldiğinde Çankaya’da Amerikan Subay Kulübü’nde profesyonel solist-piyanist olarak çalıştı. Kazandığı para ile bir yandan harçlığını çıkarıyor bir yandan da ailesinin geçimine katkı sağlıyordu. Dil, Tarih ve Coğrafya Fakültesi Edebiyat Bölümü’ne kayıt yaptırdığında artık tanınmış bir ses sanatçısıydı. Ankara Radyosu’nda haftada bir program yapan Şevket Yücesaz Orkestrası’nda solistti; canlı yayınlarda da sesini duyuruyordu. Ağırlıkla İngilizce şarkılar ve Türkçe tangolar söylüyordu. İspanyolca parçaları da seslendiriyordu. Celal İnce, askerlik görevini yapmak için İzmir’e gidince Ankara Radyosu’ndaki programları sona ermiş yerine Yaşar Güvenir getirilmişti. Güvenir, Ankara’daki yükseköğrenim kurumlarında okuyan öğrencilerin düzenlediği balo, konser ve çay toplantılarına katılıyor, günün sevilen tangolarını söylüyordu. Bir röportajında 1947’de Siyasal Bilgiler Fakültesi’nde sahneye çıkışında nasıl heyecanlandığını anlatacaktı. Her ne kadar ekmeğini caz müziğinden sağlıyorsa da alaturkayı da zevkle dinleyebiliyordu. 1940’lı yıllarda, ‘Sahibinin Sesi’ adlı plak şirketiyle anlaşma imzaladı. Şirketin İstiklal Caddesi’nde, Tünel’e yakın bürosunun merdivenlerini çıkarken bambaşka bir heyecan içindeydi. 10 plak doldurması kabul edilmişti. Fakat yurt dışından gelen plak hammaddesinin yetersizliğinden, ancak bir plak yapabilmişti. Fehmi Ege’nin ‘Yıllarca Sabrettim’ ve ‘Sensiz Saadet Neymiş’ bestelerini seçmişti. Dönemin magazin dergilerinde haberleri ve röportajları yayınlanıyordu. Radyo Dergisi’nde hakkında çıkan bir yazıda, “Hayranlarından sürekli mektuplar gelen Yaşar Güvenir’in 1,80 metre boyunda, 70 kilogram ağırlığında; kumral, dalgalı saçlı; kahve rengi gözleriyle genç kızların sevgilisi olduğu,” yazıyordu. Romantik insandı Güvenir… Elvis Presley’in romantik şarkılarını dinliyordu. Beatles Grubu’nu beğenmemişti. Aynı zamanda çapkın mizaçlıydı. 1951’de ilk bestesini yaptı: ‘Daha Dün Yanımdaydın; Bilmem Şimdi Neredesin?’ 1954’de ‘Kim Bilir’; 1956’da ‘My Crazy Baby / Benim Çılgın Bebeğim’i melodilere döktü. Şarkıyı plağa okuyan İtalyan sanatçı Mina, dünya çapında şöhreti yakaladı. Güvenir bestesinde arkadaşının mahcup ve hüzün dolu gönül hikâyesini anlatmıştı. Çok samimi arkadaşı, Avusturyalı diplomatın kızına gönlünü kaptırmış ama kavuşamamıştı. Sonra… Âşık oldu, evlendi, iki çocuk sahibi oldu. Sorumluluğu bir kat daha artmıştı. İzmir Caddesi’nde Kulüp Yaşar’ı açtı, işletmeciliğe soyundu. Lokalinde hem program yapıyor hem de günün sevilen parçalarını seslendiriyordu. 1967’nin kışında işi iyi gitmeyince lokalini kapatmak zorunda kaldı. Çok sevdiği, üzerine titrediği eşi ile de arası bozuldu; ayrıldılar. Acıları katlandı… Eşini trafik kazasında kaybetti. Romantik sanatçının kökleri bir bir kopuyordu. O acılı günlerini bestesini de yaptığı “Sensiz Saadet Neymiş” de dile getirdi: “Sensiz saadet neymiş Tatmadım bilemem ki Alnımın yazısıydın Ne yapsam silemem ki Seni uzaktan sevmek Aşkların en güzeli Alıştım hasretine Gel desem gelemem ki…” Eşini kaybettiği yıl, 1967’de, haftalık gazetenin açtığı Altın Beste Yarışmasına katıldı. Sensiz Saadet Neymiş yarışmaya katılan 17 bin eser arasından birinci seçildi. Bir heykel ile 10 bin lira para ödülü kazandı. Eserleri Zeki Müren, Gönül Yazar, Nil Burak gibi dönemin ünlü pek çok sanatçısı tarafından plaklara okundu. https://www.facebook.com/watch/?v=9863599180339279 Gönül Yazar’ın plağa okuduğu; ‘Gel Desen Gelemem ki’, 100 bini aşan satış rakamını yakaladı; Altın Plak Ödülü’nü kazandırdı. Kötü kader, yakasını hiç bırakmıyordu… Amansız hastalığa yakalanan kızını çok genç yaşta kaybetti. Onun hatırasına, üzüntüsünü dile getiren, ‘Çaresizim’ şarkısını yazdı, besteledi. Ahmet Özhan tarafından okunan şarkı büyük sükse yaptı; Özhan’a ün sağladı. “Nasıl inansam bilmem Bu uzun ayrılığa Nasıl katlansam bilmem Bir ömür yokluğuna Artık güneş doğar mı, Çiçekler açar mı bilmem Bakıyor görmüyorum Çaresizim çaresiz Ah Allah’ım Benden çok, benden çok mu sevdin? Saatler durmuş sanki Zaman geçmek bilmiyor Gözyaşlarım dinmiyor Çaresizim çaresiz Artık rüyalarımda Uzanan ellerini Öpüyor okşuyorum Saçının tellerini Biliyorum kaybolup, Yok olup gideceksin Açarsam gözlerimi Çaresizim çaresiz” Ankara gibi İstanbul da ona iyi gelmedi… Geçirdiği kalp ameliyatı sonunda, sol tarafına felç geldi. Kolunu oynatamayınca piyano da çalamadı, sahneden çekilmek zorunda kaldı. ‘Sensiz Saadet Neymiş’, ’Ben Ağlarken Gülümserim’, ‘Ayrılık Belki Ölümden Beter’, ’Çaresizim’ vb. gibi romantik şarkılarıyla dünyamıza girdi hikâyelerimize ortak oldu. 10 Ocak 1998’de, arkasında yaşanmış hatıralar ve yaşayacak onlarca besteleriyle aramızdan ayrıldı. Yaşarken de öldükten sonra da değeri bilinmeyen sanatçımızdı. Selim Esen
Gercekedebiyat.com
Yazar Hakkında
Gazeteci-Yazar. 8 Mayıs 1943'te Ankara’da doğdu. Ankara Koleji ve Ekonomi Fakültesi mezunu. Kitle İletişimi üzerine lisansüstü bilim uzmanlığı (master) diploması sahibi. 1966 yılında TRT Kurumuna girdi. Önce Dış Haberler Müdürlüğü’nde sonra Haber Dairesi Başkanlığında Muhabir kadrosuna atandı. 1980 yılına kadar bu dairede muhabir ve müdür yardımcısı olarak görev yaptı. Çok sayıda yurtiçi olayı yerinde izledi. Televizyon haber programları üretti. Yüz’ü aşkın açık oturumlarda haberci-teknik yönetmen olarak görev yaptı. Yurt içinden yurt dışına ve yurt dışından yurt içine haber naklen yayınlarını gerçekleştirdi. 1974 Kıbrıs Barış Harekâtı’nı TRT Muhabiri olarak izledi. Radyo ve Televizyonda harekât süresince savaş izlenimlerini aktardı. Bir kamu kuruluşu çalışanı olarak “Savaş Muhabiri” unvanını kazanan 15 gazeteciden birisidir. “Gazi”lik unvanı ile ödüllendirildi. Kıbrıs Barış Harekâtı’yla ilgili olarak gazete ve dergilerde yazıları yayımlandı. TRT Kurumu adına bir haberci olarak birçok kurs, seminer ve uluslar arası toplantılara katıldı. Anadolu Üniversitesi BYYO’da “Radyo-TV Haberciliği” ve “TV. Yapım Tekniği” konularında ders verdi. Gazi Üniversitesi BYYO’da konuk öğretim görevlisi olarak “Habercilik” konusunda dizi konferanslar verdi. 1989 yılında Radyo ve Televizyon Yüksek Kurulu’na atandı. Anadolu Ajansı’nda Görüntülü Haber ve Yapım Merkezi’nin kurulması ve işletilmesinden sorumlu Başkan kadrosuna atandı. Anadolu Ajansı’nın 72 yıl sonra ilk kez 24 Ağustos 1992 tarihinde Başbakan Süleyman Demirel’in 10. basın toplantısını görüntüleyerek elektronik medyaya girmesini sağladı. Özel TV. Kuruluşlarına rutin haber hizmeti vermek ve kamu kuruluşlarının kamera gereksinimlerini karşılamak amacıyla kurulan Anadolu Ajansı Görüntülü Haber ve Yapım Dairesi Başkanlığı ilk yurtdışı görüntü yayınını onun yönetiminde 19.01.1993 günü Suriye’nin başkenti Şam’dan yapıldı. Kurucu üyesi olduğu ve Genel Başkanlığını yürüttüğü Türkiye Gaziler Vakfı yayın organı “İlk Hedef” dergisinin 21 sayı sahibi ve başyazarlığını üstlendi. Gazetecilik mesleği kuruluşlarından Basın Konseyi, Türkiye Gazeteciler Cemiyeti (TGC), Parlamento Muhabirleri Derneği ve Çağdaş Gazeteciler Derneği (ÇGD) üyesi. T. C. Gazi kimliği ve Sürekli Basın Kartı sahibi. Aktif çalışma hayatına kendi istemiyle son verdiği tarihten bu yana öykü yazıyor, ülkemizin çeşitli il ve ilçelerinde “Öykü ve Şiir Etkinlikleri” düzenliyor.Türkiye Edebiyatçılar Derneği üyesi.
-
İlk Yazıyı İnceliyorsunuz.
