Bir fotoğrafın yaşattıkları - I

Müdürüm

Bu fotoğrafı görünce

Babaannem aklıma geldi

Belki çok içtiğimdendir

Hayatta olsaydı

O sobada

Bir patatesli kete yapardı

Sıcaklığı, tadı, kokusu

Hala aklımda

Fotoğrafı görünce

Bunlar aklıma geldi

ve çocukluğum tabii ki

O yer sofrasında

Mecburen otururduk

Hala sevmem

Şimdi bile fotoda görünce

Bacaklarım uyuştu.

Biz köye, dedemin yanına

Yazları giderdik

Bazen bayramda gittiğimizde

Sobayı kurulu yanarken görürdük

Bilirsin Müdürüm

Çukurovalı sobayı çok bilmez

Soba kelimesini de sonradan öğrendik

Babaannem “guzine” derdi.

5-6 kişinin

Ortadaki üç tabaktaki kuruya

Kaşık salladığımızı

Hala hatırlarım.

Bu fotoda meyve de var.

Üstelik yaz meyvesi

Ama soba da yandığına göre

Bir yayla evi

Belli ki iyice yüksek

Bir yayla evi

Ama sofrada eksikler de var.

Babaannem olsaydı

Sofrada mutlaka soğan olurdu

Bir de “yuka” dediği ekmekten

Belli ki yufka diyecekti.

Ama herkes gibi yuka derdi

Biz rahatça yiyebilelim diye

Köşe odadan sabahları

3-4 tane çıkartır.

Eliyle su serperek

Yukaları yumuşatır.

Peçete verir gibi

Herkesin önüne bir tane koyardı.

Bu fotoğrafa bakınca

Aklıma geldi,

O köşe oda hep soğuk olurdu.

Üst üste yataklar, döşekler

Soğan, patates çuvalları

Yazın pekmez kaynatılan

Büyük bakır tencereleri

Sadece “kak” dediğimiz

Elma kurusu almak için girerdim.

Köşe odayı hiç sevmezdim.

Bir de tuvaleti sevmezdim.

Zaten kara beton, mozaik

Koku olmasın diye pencereyi açarlar

Ortalık buz keserdi.

Hemen işimi görüp çıkmak isterdim.

Babaannem bağırırdı.

“Elini yıka, öyle çık”

Sobaya genelde odun atıldığından

Çıtır çıtır ses çıkardı

Guzinenin üstünde çay fokurdar

Yemekten sonra çay

Üstüne birkaç patates konur

ve babaannemin dizi dibinde

Sabah soğuğunda yanına oturur

Yanaklarımız al al olunca kalkardık,

Müdürüm

Bu fotoğrafa bakınca

Aklıma Karaambar Kamyoncular Derneği

Gelecek değil ya.

Benim babaannem aklıma geldi

Beyaz baş örtüsü

Bize hep “gurban olan”

Ve “gadamızı alan”

Babaannem aklıma geldi.

Eminim ben yaştaki herkesin

Baba ve annennesi vefat etmiştir.

İnsan sevdiklerini kaybedince

Koşulsuz sevgiyi özledikçe

Nedensiz bir sıcaklık arayınca

Bazen de çok içince

Duygusallaşıyor.

Bir fotoğraf

İnsanı geçmişe götürüyor

Nadir Avşaroğlu
Gercekedebiyat.com