Kabuk ve yara / Gökben Derviş

uçuşuyor devletin naylondan etekleri

gelinlikle sarmalanan ceset çocuk şimdi doğu

şakağında tüten korkunun terini avuturken

azınlık duygularım seriliyor alanlara

tehlikeli bir dille gelsene

bir hediye paketiyle

kınanmış kusurların doluşsun içine

doğuştan güzelmiş kafam, olsun

kanım susmasın, hiç olmadı rengiyle dalaşsın

bilincim aksın, deniz koşsun ayaklarımın altında

cinsiyetimi ezdim suyunu çıkardım

kadın oldum, erkek oldum, çocuk oldum

ters yüz edip dünyayı 

insanla buluştum

açılıyorum, az soyunsam içim görünecek

hemence sarılacak yarasına kabuk

Gökben Derviş

Gerçekedebiyat.com