Tuba / Ali Yüce

Ben halk bahçesinde

Uykusuz bir kavağım

Geceleri balta girer düşüme

Toplar tüfekler bombalar

İnsan ölüleri girer

Uyumaya korkarım

Ben altın bir saksıda

Çok yorgun bir çınarım

Bir çirkin oturur gölgeme

Dallarıma kuşlar konmaz

Sararmadan dökülür

Körpecik yapraklarım

Ben Ortadoğu’da

Yediveren bir hurmayım

Bir sömürgen oturur gölgeme

Köküm sızlar gövdem sancır

Çiçeklerim kokar leş gibi

Meyvelerim kurtlanır acır

Ben Anadolu’da

Sevda yüklü bir asmayım

Bir güzel geçer yanımdan

Başım döner gözüm kamaşır

Köküm halk toprağında

Kanım dünyayı dolaşır

Ben sevgi bahçesinde

Çok büyük bir Tuba’yım

İsa da sığar gölgeme

Muhammed de sığar

Buyurun oturun bayım

Ali Yüce

(YAZKO EDEBİYAT, Mayıs 1983, N: 31)