Deniz Şiirleri / Jaime B. Rosa

1

Ve acının külleri altında hayaleti

Yaşayan bir ağacın

Ne çare var ne de tadı insanın.

Ne tuz var, ne deniz, ne rüzgar

Yaraların derinliğinde.

Savaşçılar! Göğsümüze nişan almış

Toplarınızı itmek için ordayız, sanki gölgelerin azalan kimliği

Can çekişen toprağın düzensiz kalp vuruşlarında bizi birleştiriyor…

Ve

Bizim adımlarımız, belki adımlarımızda kazınmış bir sır vardır,

Anlık bir dalga kadar geçici?

Saban iziyle dalga arasında öküzler bizimle paylaşıyor hazzını

İşten sonra yıkanıp yunmanın, damlayan ter ile

Ormanlardaki yeşil sümbüllerden uzak bedenlerden

Ne büyük bir zevk yaşamak o yüce anı

Sanki bir çocuğun gülüşünde ışıldayan şarkı!

2

Ormanın kafası kel ve herkes için ağlıyor

Yollarda kendi başına giden rüzgar gibi

Başımızın üstünde yelken açın.

Ateşten saçlarımızın aydınlattığı uykusuzluğun etkisiyle

Düşlerimizde bir ön plan var, coşkulu bir kemanın,

Zarif bir sıçrayışla ilerleyen ceylanın güzelliğinin olması gibi.

Seni acımasızca denize doğru götürecek bir sebep

Uyduruyorsun, likörde somutlaşan dalgalı sözün var

Ve taşaklarımızın karanlık çiçeğinde, koruyan bir kanat

Yavaş güvercini üstünde ve siyah hasır kılıfı içinde yıkanan

Kömürün.

Fransızcadan çeviren: Metin Cengiz

Jaime B. Rosa

(Şiirden dergisi, N. 22, Mart Nisan 2014)