Üç şiir / M. Mazhar Alphan

şiirin yedi rengi

ışığını tetikledik
toprağını
geçtik
yedi rengin çarşısından
sözcük dövdük örsünde
çırak çıktık
bilinmeyen zenginliğine
şiirin

özgürlük

bakışların üst dilden
balkıyor aydınlığa
iç içe bir kalemden

sözcüklere bürünüyor
kanaviçe eteklerin
ufkun göz çizgisinde

sana uyanıyorum

nasıl olmalı

kendimizi sorgulayalım
kırsal sesin rengini
haki mi olmalı ille de
sabahlara yontulan ışık

uçuruma düşen çığlık
sultan bile duyar sağır
dışavurumunu
bil toprağın

arkadan sürgülemeden çağımızı
pencereleri
yine de açık tutalım

lâzım olur

M. Mazhar Alphan

Gerçekedebiyat.com