Liman Çocukları / Hüseyin Peker

ege'de çok odalı bir evdeyim

yalansız ölmeyi beklemekteyim

her şey akar melez çayına

kadifekale'den sızar geçmiş günlerim

izmir'in kırmızı kumaşıyla, milet halılarıyla

örtsünler beni, burası asya'nın en güzel şehri

su kuşları dökülsün üstüme, o eski flamingolar

liman çocukları demişler bize

efe kuşağıyla sarılı belim

izmir'de şapkam var güneşten

palmiye'den örülü, miskinlikten çapraz

üstüme çöken öğlen uykusu kordon seferinden

uç anlamına gelen punto'dayım sormayın

hiç ayrılmadım ki imbat'ın estiği yerden

dönüp dolaşıp gelme yüzüme doğru

öpme istersen salgın günlerinden

yazlık sinemada buluştuk, gözümoğlu

lozan de adına istersen, çiçek, vadi

konser de var film bitiminde, gala da

izmir'de atletle dolaşmak

kendini beğenmişlik değildir bize

alsancak'ın en dar sokağında ev tuttum

ferhane'de tek oda

aşkı hissetmek için her şey bahane!

Hüseyin Peker
(Günü Gelmeden Taburcu, Klaros y. 2021. s. 412)
Gerçekedebiyat.com