Albatros Göçü / Nevin Koçoğlu

sen sonbahar diyorsun

ben 'albatros göçü'

yekesi kırık bir kayık

uzakları gösteriyor

fikrin bölük pörçük

hançerende kuş dili

emek diyorsun sen

ekmek diyorsun

kavga diyorsun

ben gözlerimin tuzu

toprağı ikiye bölüyor kalbin

bir damla gözyaşından geçiyorum

görmüyorsun

içimizden güneşi taşıyor kırlangıçlar

tenimizde aşkın kış hali

kasıklarımızda kadife bir kar

dalında çatlıyor nar

zaman sabır ötesi

vaat edilmemiş denizleri gitmeli şimdi

vaat edilmemiş o hayata

vaat edilen ölüme

ve deniz bize sarıldığında

iki balık olacağız gökyüzünde...

Nevin Koçoğlu

Gerçekedebiyat.com