Evvel Leyla / Cenk Gündoğdu

bir tereddüt için attın kendini dünyadan

tuhaf harflerin kaldı, uykusuz

huzursuz, kısa gölgesi kadar kısa, -bu fena

tutamadın anlattın bileklerini imlasız

uzun matadorlara, eğri çoraplara, tükenmiş ışığın

saplı karanlığına erderhaların, -bu doğru değil

doğru bir sonsuzluktan

üzgün akan omuzlarını, -bu ağır

isyanla taşırdığın coşkun uçurumları

uyurken açık unutulduğun bahçeyi

kapadığın radyoyu anlattın, güzelliğinde gezen zehri

tıkanan damarlarını bir hallaçla

bu yüzden vardığın eksiklik, ele verdiğin hayat

bıraktığın ateşe eklediğim su, -bu çok oldu

çıkardığın gözlerimi alan gerçek, ince bir kahır

benim gençliğimdir, -bu olmadı gecikmiş leyla

hafızamı aldığın yerdeyim, uyumsuz

akortsuz, ışıksız, sözsüz, elleme, -bu böyle

imkânsız bir yağmurun mızrağıyla yaralı öfkem!

Cenk Gündoğdu

Gerçekedebiyat.com