Devlet ve Ben / Özdemir Asaf

Bir devlete benzetiyorum kendimi. 

İşim gücüm bitmiyor. 

Bir türlü yerleşemiyorum odamda. 

Her istediğim kitabı alamıyorum. 

Plânlar içinde geçiyor ömrüm, 

Başlayıp tamamlayamıyorum. 

Bir devlete benzetiyorum kendimi. 

İçimdeki hükûmetin gidişini anlamıyorum. 

Yıllar ötesini düşünür düşünmez 

Hemen mesud ve zengin oluyorum. 

Nedense geçmiş günler unutuluyor. 

Tarih kitabı gibi hatıra defterlerimi okuyorum.

Özdemir Asaf