Deri Üstüne Dağlama Bir Yazı / Sabahattin Yalkın

1.

Mühürlenmiş bir geceye sığınmıştık

Tutuklanmıştı en güzel öpüşlerimiz

Kalbimizi sorguluyordu kısır karınlı bir gök

Gördüğü her yıldızı suçluyordu

Dilsiz bırakılmıştı zaman

2.

Zebani gülüşlü tutanakçılar

Kan aldılar damarlarımızdan

Yazıların rengi değişti yuvarlar tutmayınca

En başat renk ağıttı

Bu yüzden hiç bırakmadık ellerimizi

3.

Geçmişimiz yoktu tükenmişti toprağımız

Hangi ezgiyi seslesek acıydı baştan başa

İnandıramadık susuzluğumuza hiçbir suyu

Bir türlü sevdalayamadık dudaklarımızı

Ölülerimiz öldükleri yerlerde kaldı

Sabahattin Yalkın

Gerçekedebiyat.com