Kuşlama / Ünsal Çankaya

Arşiv

Kuşlama, Ünsal Çankaya

 
Artık şiir yazamıyor kadınlar, bütün o çocukları kendileri doğurmuş, 
Emzirip büyütmüş sanki ölüm haberlerine kanıyor yürekleri.

Hem kuşlar da şakımıyor, kentlerin tüm acısı vurmuş ki dillerine.
Tükenmiş sözcükleri, bitmiş tüm şarkıları.

Denir ki ‘Hayat kısa!’, bu saptama doğru da ‘Kuşlar uçuyor!’ yalan, 
Yavrular palaz değil, hevesli ve acemi, kanatlanmaksa çok zor!

‘Sen uçuşu anımsa!’ diyordu Füruğ ama
Uçmak zaman isterdi, yangınlarsa eceldi.
Öncesiz öğrenmeli anımsanacak şeyi
Ölü kuşlar uçmuyor!

Yuvalar darmadağın, alevler ava çıkmış, avlıyor yavruları!
Dallarını, dağlarını yakanları iflah etmese tanrı!
Yararı yok kuşlara, ölen geri dönmüyor!

Ana kuşlar baba kuşlar ateşlere düştüler ve pustular.
Kuşlar ağlayamıyor, bu sancı kuşlanmaz mı?

Ünsal Çankaya
Gerçekedebiyat.com

Yeni yorum ekle

Düz metin

  • Hiç bir HTML etiketine izin verilmez
  • Satır ve paragraflar otomatik olarak bölünür.
  • Web sayfası adresleri ve e-posta adresleri otomatik olarak bağlantılara dönüşür.