Kubilay ile iki bekçinin anısına / Fazıl Hüsnü Dağlarca

23 Aralık 1930'dur

Gece yeşilimsi,

Dağlar ak

Bir altın çizgi gibi yerle gök

Gün doğdu doğacak.

Don yoktur ama donmuştur sanki

Sarı yapraklarla kış kocaman bir yüz

Tarla çizgileri ile bir kilim işte

Menemen ovası dümdüz.

Yalancı Mehdi Derviş Mehmet

Yürümüş Manisa'dan bir sarı su gibi

Beş on adamıyla Menemen'e varmak üzere

Yılan uykusu gibi.

Düştü Kubilay'ın başsız gövdesi

Bir çınar dalı gibi yere

Sarktı yakasından anasından gelmiş

Mavi çiçek mor çiçek bir çevre.

Düştü Kubilay'ın başsız gövdesi

Bir söğüt dalı gibi yere

Aydınlık aydınlığa yaklaşır iken

Sonsuzluğa ere ere.

Düştü Kubilay'ın başsız gövdesi

Bir zeytin dalı gibi yere

Düştü cebinden bir kitap,

Açıldı göklere…

Fazıl Hüsnü Dağlarca
Gerçekedebiyat.com